Dilara
@Favreadinglist
405 okur puanı
Haziran 2019 tarihinde katıldı
"Sona ne kadar az çırak kalırsa Mühürlenme günü kalanların şansı o kadar artar. Hiçbir zaman için mühürlenmeye razı yeterli sayıda ejderha olmaz ve kendini öldürtecek kadar dikkatsiz olanlarsa zaten bir ejderhaya layık değildir.”
Reklam
“Ayrıca, herkesin renk konusundaki endişelerinin yanı sıra, saçlarım vücudumda bulunan tamamıyla sağlıklı tek nokta. Onları kesmek bedenimi sonunda iyi bir şey yaptığı için cezalandırmak gibi olurdu, bunun yanı sıra kim olduğumu saklamama ihtiyacım olduğunu hissetmiyorum.”
“İhtiyacın yok zaten.” Dedi Mira. Saçımı çekerek kafamı arkaya yatırmama sebep oldu, göz gözeydik. “Sen tanıdığım en zeki kadınsın. Bunu sakın unutma. Aklı senin en kuvvetli silahın. Onları zekanla yen, Violet. Duydun mu beni?”
"Aynada kendimi zar zor tanıyabiliyordum. Bir süvari gibi
görünüyordum. Ama hala bir yazar gibi hissediyordum."
Kitaba karşıma çıkan editleri yüzünden başladım. Sürekli erteliyordum ama o kadar çok okumak istiyordum ki sonunda bir gayret başladım. Kitabı iki yazar beraber yazmasına rağmen o kadar hata yoktu ki inanılmazdı. VI Keelan ve Penelope Ward kalemlerinin uyumu harikaydı. Ve en sevdiğim şey ise gerçek karakterler yazmalarıydı. İki baş karakter de alışık olduğumuz gibi gerçek üstü değil de içimizden biri gibilerdi ben öyle hissettim bu çok hoşuma gitti. Her iki karakterin de davranışlarını ve verdikleri içsel savaşları anladım ve hak verdim. O yüzden sabırla okudum. Reed'in rahatsızlığı yüzünden kadının hayatına engel olmamak için geri çekilmeye çalışması, Charlotte'un ise Reed'in her şeye değecek olmasını hissettirmesi beni çok duygulandırdı. Hele o son... Bütün mücadelelere ve zaten bekledikleri ve bunu göze aldıkları şeyi yaşamalarına rağmen mutlu olmaları çok güzeldi. Bu kitabı hiç unutmayacağım hep bende yeri olacak ve önereceğim.
5/5
Puan vermedi
Bu kitap olay örgüsüyle beni çok etkiledi gözyaşlarımı tutamadım :( O kadar güzeldi ki! Her bir karakteri çok iyi anladım söyledikleri ve yaptıkları için hiçbirine de kızmadım hepsi kendi bakış açısında çok haklılardı. Kenna'ya çon üzüldüm onun acısını kendi acım yapıp ayrı üzüldüm O kadar güçlü bir kadın ki sonuna kadar pes etmedi ve en sonunda kızı için aşık olduğu adamdan bile vazgeçmeyi göze aldı. Ledger'in da hiçbir sözüne davranışına kızmadım. Öyle bir kitap ki arada bırakıyor insanı. Herkesle bağ kuruyorsun. Sonlara doğru tamam bu kitabın sonu hiç iyi değil deyip harap olduğum yerler oldu. Neyse ki güzel toparladık çok güzel bağladık. Hatta onları daha fazla okumak isterdim. Kenna ve Diem kavuşmasından sonraki onlardan sahneler... Beni rahatsız eden tek şey Kenna ve Ledger'in en özel sahnelerinde bile kızın ölmüş erkek arkadaşından bahsetmesi beni deli etti. Yatakta bile bahsetmeseniz olurdu sanki... Onun dışında sevdiğim ve asla unutmayacağım bir kitap oldu.
4,5/5
Reklam