Harabelerden yükselen sesler bize ait geçmişin sesleridir. Geçmişin seslerini duymayan, geleceğin sesini de duyamaz.
Harabelerden yükselen seslerin kaybı, vicdani ve ahlaki çöküntüdür.
Meğer benmişim bütün muamma
Çölden geçip atlarını kaybeden
Yolların karanlık ve dalgın seyrettiği
O çok yüzlü, yangın gözlü ıstırap
O kötürüm bezirgân benmişim
Yarım kalmış bir ömrün bahçesinde
Gül olmuş sararmışım, gül olmuş tükenmişim
İnsan bazen kendi hayatının en büyük muamması olur. İçinden geçtiği çöllerde çok şey kaybeder; umutlarını, hayallerini, hatta eski hâlini… Ama yine de yarım kalmış bir ömrün bahçesinde solsa da gül olmaktan vazgeçmez. Acılar insanı tüketirken aynı zamanda olgunlaştırır; geriye ise suskun ama derin bir hikâye kalır.