Hava eve dönerkenki yokuşta ayaklarımız birbirine dolanırken aldığımız sıcak ekmeğin ucunu kopartıp birbirimize verdiğimiz zaman, onun çıtırtısı ve mis kokusuyla buz gibi soğukta yedigimiz parçanın lezzeti gibi biraz sıcak mis kokulu biraz serin biraz kuş cıvıltılı ;
fakat bu kez biraz da dumanlı.
Çaya başlayışım da kışın fena vurduğundan falan değil, burnum her kokunu aradığında dönüp durduğum büfe taburelerindendir de
Kendime yedirememişimdir, buz keserken dahi adımlarıma söz geçirememeyi.