Karşımda senin ailen, boynumda senin fotoğrafın Z. Diyemedim ki; “Kızınız benimle birlikte yaşıyor, gücümü ondan alıyorum, onunla beraber hayat buluyorum.” diyemedim. Seni de soramadım zaten. Donup kaldım, ne diyeceğimi bilemedim ki seni sorayım. Hazır hissetmiyorum seni sormaya ve alacağım cevaplara. O gücü kendimde bulamıyorum ve her defasında bir bahane ile kaçıyorum. Ama bir gün seni bulacağım ve o zaman gelip sana kocaman sarılacağım. Seni çok seviyorum Z. Daima benimlesin, daima seninleyim. Yıldızlar yoldaşın olsun…
Reklam
Yakın bir arkadaşım var, birkaç gündür konuşmuyorduk. Az önce “İstanbul’u terk ettim” diye mesaj atmış… Beni bu kurtlar sofrasında yalnız bıraktığına mı üzüleyim, hiçbir şey yokken bir anda haber dahi vermeden şehri terk etmesine mi üzüleyim, yoksa kendini bu şehirden kurtarmış olmasına mı sevineyim bilmiyorum.
“Ağlamayı sevmem ben
kendimi pek üzmem.”
Dedi ve intihar etti…
youtu.be/NR00gS0i5-4?si=...