İçimde tarifsiz bir acı var. Sevdiğim insanlarla yollarımızın ayrılmasının ağırlığını taşıyorum. Beklentim hep iyi dileklerle uğurlanmak, temennim dostça ayrılmak. Ancak fark ediyorum ki, sevdiğim dediğim insanlar, benden pek bir haber. Bu durum, içimde derin yaralar açıyor, ruhumu sarsıyor. Belki de ben, onların gözünde bir yabancıydım, belki de kalplerimize aynı duygularla dokunamadık. Ama yine de, içimdeki bu acıyı hafifletmenin bir yolu olmalı. Kendi kendime, sevginin gerçek anlamını, dostluğun kıymetini yeniden bulmayı umut ediyorum.