Cem sultan’dan
Çevre diye bir şey uydurulmuş ve bu çevre
doğrular çizmiş, gerçekler belirlemiş,
standartlar koymus, tabular yaratmış, sınırlar çekmiş ve ruhumuzu ön yargılardan
oluşan parmaklıklarla hapsetmiş çıkmak
isteyince de adımıza özgür değil"değişik"
sıfatı eklenmiş; öyleyse değişiğiz.
Cem sultan’dan
Yanında potansiyelimizin azaldığını
hissettiğimiz, işlevsizleştiğimiz,
Durgunlaştığımız, paranoyalara sürüklendiğimiz insanlardan gidelim.
iletişimi tek taraflı şova dönüştüren,
empatisiz insanlardan gidelim. Hep
"beni anla" diyen, hiç "seni anlıyorum" demeyen herkesten gidelim…
Cem sultan’dan
Hissettirilmeyen sevginin, gösterilmeyen ilginin, içte tutulan sözün değeri yok. Biz, gençliğin amatör ruhunu üzerimizden atmış, olgunluktan yana olan insanlarız.
Cem sultan’dan
Umut dolu adımlarımızı izliyoruz, karanlığın ardındaki yolda ilerlerken. Belirsizlikle dolu bu yol, bazen içimizdeki karanlıklara doğru yöneliyor gibi görünüyor, bazen ise karanlığın bize doğru yaklaştığını hissediyoruz. Ancak her adımımızda, umut ışığını koruyarak ilerlemeye devam ediyoruz, çünkü biliriz ki ne olursa olsun, yolculuğun sonunda aydınlık bir yer bizi bekliyor olacak.
Cem sultan’dan
“Kendimi hayatın karmaşık labirentinde kaybolmuş bir gezgin gibi hissediyorum, içimdeki karanlık duyguları anlamaya çalışırken, kendi cehennemimden kaçıp özgürlüğü bulmayı umuyorum."