Gerçekten iki tarafta birbirini severse her şeyin üstesinden gelinir sanıyordum. Ne aileler, ne arkadaşlar, ne maddiyat ne de manevi konular asla engel olamaz sanıyordum çünkü Allah’ın gerçekten birbirini seven ve isteyen o iki kişinin çabalarına ve her şeye rağmen inatla birbirlerini istemelerine karşılık verip onları mutlu edeceğine kalpten inanıyordum. Gerçekten sanıyordum ki, iki insan birbiri için inatla, canla, başla mücadele ederse ve birbirleri olmadan yaşayamayacak kadar sevgiyle dolularsa hiçbir şey onları ayıramaz, engel olamaz, araya giremezdi; tabii, iki kişi de gerçekten isterse, iki kişi. Çünkü Allah’a her şartta inancım sonsuzdur ama kul, kulu yanıltır..
"Zihin insanın özgür alanıdır, orada huzurlu olmayan hiçbir yerde olamaz diye düşünüyorum."
Düşüncenize katılıyorum ancak bir kelimeyi değiştirmek istiyorum. Çünkü eşler birbirlerinin zihinlerine giriyor yaşanmışlıklar oluyor evde olmasak bile zihnimizde bizimle birlikte her yere gelebiliyor.