Naif yürekli insanların ülkesini arıyorum.
Havası sevgi ve muhabbet kokan şehirleri. Şefkat ve merhamet renkleriyle boyanmış köyleri. Güzelliğin ve zerafetin sesiyle bütünleşmiş haneleri.
Arıyorum..
Hangi çiçek, diğerini “sarı açtı” diye ayıplar?
Hangi kuş, “farklı ötünce” diğerine yasak koyar?
Derisinden, dilinden ötürü öldürülüyor insanlar.
Ah insanlar! Her şeyi bulup kendini bulamayanlar…
Charles Bukowski