Tefekküre vaktimiz yok, bu yüzden günahlarımızı, ölümü düşünemiyor, pişman olamıyor, hal böyle olunca da tövbe kapısına gidemiyoruz. Kendimizle barışık, dünyayla kavgalı; hırs dolu, kazanma arzusundan kudurmuş, başarı yollarının tilkisi gibi yaşıyoruz.