Fero
@Feroopia
15 okur puanı
Ekim 2025 tarihinde katıldı
Anne kelimesini yavaş yavaş yüz kere tekrar ediyordum, ta ki artık anlamını yitirip sadece bir ağız jimnastiği haline gelene dek.
Yaşayan iki annenin biricik yetim kızıydım.
"Sen yokken..." diye başlıyordu her olayı anlatmaya, sanki yokluğum bir romanın biten bölümüydü.
Defterlerime üzerine ruhum kadar kara renkte güneş resmi çizerdim. Öğretmen eve telefon etmişti, ailede ölen biri mi var, diye.
Adriana bir seni sevdim bu ailede
Birdenbire parmaklarını elbisemin kolunu geçirerek çekiştirdi.
"Bu elbise yakında sana dar gelir. O zaman bana verirsin. Dikkatli kullan da yırtma sakın."
8/10
Beğendi
·3 günde okudu
·Okunma: 27 Ocak 2026 20:33
·2026 6. kitabı
