Ne oldu etiklerimize, doyumsuzluk insanın, kalbine yaratılışına işlemiş. Bugün kim işin yok diye seni çağırıp iş veriyor. Bugün sen üzgünsün diye kim gelip üzüntünü paylaşıyor. Kim anlıyor seni, kim seni anlamak için çaba sarf ediyor. Halbuki bunları da düşünmek, uygulamak etiklik değil mi?