Sonra dedim ki "Söz ver kendine."
Denizleri seviyorsaan dalgaları da seveceksin
Sevilmek istiyorsan önce sevmeyi bileceksin
Uçmayı seviyorsan düşmeyi de bileceksin
Korkarak yaşıyorsaan yalnızcaa hayatıı seyredersin
Ne güzel söylemiş Şebocum yaa
Efraz'ın nazarında Kamal'sız yaşayamayacağını bilen Allah karşısına Behzat Yargıcı'yı çıkartmıştı; Lübnan'da sallanmaktan korktuğu salıncağın diğer bütün salıncaklar gibi zararsız olduğunu öğrenebilmesi için...
"İmtihanın ağırlaşmaz yavrum, sen Allah'ı unuttukça imtihanın ağırlığını hissedersin, diyordu. Allah kimseye kaldıramayacağı yükü vermezmiş, ne olursa olsun ondan uzaklaşma ve sana verilen sınavları geç, diyordu."
Sefil halkın sesi kısık olur. Sefil çocukların serzenişleri duyulmaz. Eli kirli çocuklar sevilmez. Üzerinde yer yer yamalı, yer yer yırtık kıyafetleriyle sokak arasında büyüyen çocuklar adamdan sayılmaz. Yabani gözle bakılan bu çocuklar ne güneşe ne suya ne sevgiye muhtaç değilmiş gibi hor görülür.