Feyza Macit
@Feyza_macit
2 Ağustos
14 okur puanı
Kasım 2019 tarihinde katıldı
“Sevgi ve şefkat eli değmeyen zeka ve eğitim beş para etmez.”
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
''İstisnai, spektrumun her iki ucuna da atıfta bulunuyor, demek ki ben tüm hayatım boyunca istisnai olmuşum.''
Charlie Gordon, çok düşük IQ ile doğan ve zeka seviyesini artıracak deney için kusursuz bir adaydır. Aynı deney Algernon adında laboratuvar faresine de yapılmış ve büyük bir başarı elde edilmiştir. Charlie tüm hayatı boyunca zeki olmak için çabalamış; zeki olduğu zaman herkes gibi okuduğunu anlamayı, güzel arkadaşlar edinmeyi ve ailesine kendini kabul ettirmeyi hayal etmiştir. Hayatı boyunca onu çok sevdiğini düşündüğü arkadaşları onunla dalga geçmişti ve Charlie zeka seviyesi artıkça bunların git gide farkında oluyordu. IQ seviyesi ilerleme raporlarında da farkettiğimiz gibi hızla artarken EQ yani duygusal zekası IQ'su kadar hızla gelişemez. Yani Charlie hayalini kurduğu o arkadaş ortamına asla ulaşamaz. Farkında olduğu bir diğer şey ise Charlie, aptal olduğu dönemde hiçbir zaman bir birey olarak görülmemiş, ve git gide zekileştiği süreçte gerçek anlamda insan olduğunu farkettirmiştir. Bu olay da Charlie için çok acı vericidir.
Algernon'a yapılan deneyden bir süre sonra, Algernon agresifleşmeye ve gerileme sürecine girmeye başlar ve bu durum Charlie'nin de kaçınılmaz sonu olacaktır. Kitapta Charlie, deneyi yürüten profesörlerin nasıl hata yaptıklarını öğrenmek için gece gündüz çalışmalara başlar ve kendisini de bekleyen hazin sonun nedenini bulur. Dünya üzerinde gelecekte IQ'su düşük insanlara bir umut bırakacak kadar büyük bir araştırmayı yapan tek aptal kişidir, yani kendisini tarihe böyle geçirmiştir.
Kitapta beni en çok yaralayan olaylardan birisi ise Charlie'nin annesine kendini sevdirme isteğidir ve bu hiçbir zaman gerçek olamamıştır. Annesi dışarıdaki insanların düşüncelerini kafaya öyle takar ki oğlunun sevgiye muhtaç büyüdüğünü farketmez, sadece
