Bazı kimseler vardır ki gözlerinin kapakları birbirine dikilmiştir ( basireti kapalıdır, ilahi hakikatleri göremez), bazılarınınsa gözleri açıktır, ama onların da kanatları yanmıştır ( o ilahi hakikatleri dile getiremez). Kârûn'un hazinesine kimse ulaşamaz, ulaşandan da bir daha haber alınamaz.
Manevi yolun bir yolcusu, şayet sırların sırdaşı durumuna erecek olursa, artık ona dönüş kapısı kapanır. Hem zaten bu ziyafette Allah ile beraber olmanın o kadehi, ancak orada vecd ve kendinden geçiş içeceği döküldükten sonra sunulur.
Çünkü sevgi yaralar; bir türlü iyileşmek bilmeyen hakiki yaralar, sadece sevginin kudretinden doğar. Diğerleriyse geçer, bir an gelir, şifalı bir kelime, merhametli bir el, hassas bir gönül dokunur ve geçer gider. Sevgi geçmeyen yaralarla sınanır. Yüreğinde saplı duran hançere sabretmeni bekler.