Gürültünün arkasından yavaşça süzüldün
Bazısı gürdü ışıklarının, bazısı süzgün
Uzakta bekleyen karanlığa doğru yürüdün
Gülümsemen üzgün gibiydi, biraz küskün
Biliyorum, artık doğmayacak öyle bir gün
Yapraklar dingin, dallarda sürgün
Ben alacakaranlığa kalkarken üzüntülüydün
O sabah en uzak yerindeydi gün
Sonra solgun renkleriyle geldi hüzün
Hızla geçip yanımdan yitiyordu yüzün.