Kız ince uzun bedeniyle doğrulmuş telaşsız bir çeviklikle ayağa kalkmıştı, onu bir deli olarak gördüğünü belli eden bakışlarını bir kez daha kısaca ve sessizce Norbert Hanold'a çevirdikten sonra kendine özgü yürüyüşüyle eski avlunun sütunları boyunca yürüyüp gitti. Artık hayal meyal görünüyordu, sonra yer yarılmış da içine girmiş gibi gözden kayboluverdi.