Hayat bu işte ;Yaptığımız herhangi bir şey farkında olmasak da bir yerlerde birilerinin yaşamını etkiliyor,belki tümden değiştiriyordur.Kim bilir,belki yaşarken değil,ölürken sebep oluyoruzdur bu değişikliklere...
hayatın en acımasız işkencelerini daha gencecik yaşında sırtlamak zorunda kalan annemle, aç-susuz kaldığımız gecelerde "tek tesellimiz birbirimize sarılarak ağlamak oluyordu"...
Dünyanın sizin içinizi görmediğini, derinin ve kemiğin maskelediği umutlarınızı, hayallerinizi ve kederlerinizi zerre kadar umursamadığını. gerçek işte bu kadar basit, bu kadar saçma ve bu kadar gaddardı...