Koşarken aklıma gelen düşünceler gökyüzündeki bulutlara benzer. Farklı şekillerde, farklı büyüklüklerde bulutlar. Bunlar bir yerlerden çıkıp gelir, sonra uzaklaşıp bir yerlere gidiverir. Fakat gökyüzü aynı gökyüzüdür. Bulutlar anlık misafirler olmaktan öteye geçmez. Geçip giden, sonra da tamamen kaybolan şeylerdir. Geriye yalnızca gökyüzü kalır.
Ben bir göz doktoruna, "Yaşlılıkta gözleri bozulmayan insan yok mu?" diye sorduğumda, sorumu çok komik bulmuş olacak ki, gülerek, "Ömrüm boyunca öyle bir insana rastlamadım" diye yanıtlamıştı.