Süslemeyeceğim kelimelerle yalnızlığımı, kimsesizliğimi, terk edilişlerimi, aldanışlarımı. Yoruldum fazlasıyla, belki de bu yüzden tepkisizim olanlara oysa içimde ne haykırışlar var. Kalbim sanki patlayacak gibiyken dışımdaki o buz gibi sıfatım ara sıra gizleyemediğim öfkem... ama dışarı yansıttığım, içerde taşan volkanın dumanı bile değil!