“Tüm insanlar aynıdır: Kendileri bir başkasının cebinden alırken yüzleri aydınlanır, gülümserler, ama kaybetme sırası onlara geldiğinde yastaymış gibi ağlarlar.”
“Böylece köylüler, acıklı şarkılar söyleyip ziyafet hikayeleri anlatan adamın tekrar geldiğini anlardı. Aslında bütün o hüzünlü şarkıları, bütün o ziyafet hikayelerini yine onlardan duymuştum; onlar neyi seviyorsa ben de onları hemen öğrenip severdim.”