Belki de hayatımın en uzun gecesini yaşıyor, geçen her dakikanın nabzını tutuyordum. Kalbim bir kum saatinin içinde her saat başı yerinden oynuyor, pencerenin pervazında yaprakların sesine kulak misafiri oluyordu. Herkes sessizdi, sanki duvarlar bile surat asıyordu.