Bazı insanların yokluğu meğer ruhuma verilecek en büyük ödülmüş. Seni hayatımdan çıkardığım gün prangalarımdan kurtuldum, şimdi kendi gürültünde boğulabilirsin.
Enerjini sömüren, seni her gün bir adım geriye iten her ilişki bir kayıptır. Yukarı tırmanırken aşağı sarkan ipleri kesmek acımasızlık değil, hayatta kalmaktır.
Benim yürümek istediğim yollar dik ve engebelidir; senin gibi sürekli geride kalan, temposu düşük insanlara yol vermek en doğrusuydu. Durduğun yerde kal.
Büyük kavgalar etmeye gerek yok; bir insanın benim için ne kadar önemsizleştiğini, ona ayıracak tek bir kelimem bile kalmadığında anladım. Geç oldu ama net oldu.