Biz beş kişiydik, onlar iki, ama neye yarar! Onlar o kadar güçlü ki, on kişi bile olsak pestilimizi çıkarırlardı. Kaldı ki, bizi beş kişi olarak da görmemek lazım: Eğer kavga çıkarsa Kolnay kesin kaçar ve Barabas da tabanları yağlardı, yani, üç kişi kalırdık, kesin. Belki ben de kaçardım, yani belki de bizi iki kişi düşünmek lazım.
Yayınevi, sayfa sayısı belirtilmemiş Oğuz Atay alıntısı beğenmeye korkuyorum. Her an biri eleştirip “bir de beğenmişler utanmadan, bu kalem Oğuz Atay’ın mı?” diye ifşalayacak diye.