Yönetmen: Abbas Kiarostami, 1987, İran Başkarakter: Ahmet, Destek Karakter: Muhammet Rıza
Abbas Kiarostami’nin bu klasik filmi, bir çocuğun gözünden İran köy yaşamını ve toplumsal gerçekleri gösteriyor. Küçük Ahmet, arkadaşının defterini yanlışlıkla alır ve geri vermek için köyü dolaşır. Bu basit görev, çocuğun masumiyeti ve endişesi aracılığıyla toplumsal kuralları, aile ve köy otoritesini algılamasını ve kendi içsel devrimini sessizce gerçekleştirmesini sağlar. Film, aynı zamanda İran’ın toplumsal dönüşümüne dair sosyolojik ipuçları verir. Kırsal yaşamdan kente göç, geleneksel zanaatların çöküşü ve köy ruhunun erozyonu, yaşlı bir marangozun 50 yıllık zanaatkarlığının kaybolmasıyla sembolize edilir. Marangoz ve Ahmet’in diyalogları, köydeki estetik ve emeğe dayalı kültürel değerlerin yerini mekanik yaşam biçimlerine bırakmasını dramatik biçimde gösterir. Kiarostami, köy sakinlerinin yaşam tarzlarını, yapılarını, geçim kaynaklarını ve kadınların ev içi rollerini adeta belgesel niteliğinde sunar. Ahmet’in gözünden izlediğimiz bu yaşam, çocuğun psikolojik olgunlaşması ile toplumsal değişimin bir arada yansıtıldığı eşsiz bir anlatım sunar.