İlkyaz
@Frejya
Kendimi birkaç cümle ile anlatamayacak kadar kendimle haşır neşirim.
15 okur puanı
Nisan 2017 tarihinde katıldı
La Vie Devant Soi
İçime aktarılan başka bir aşk, yeni bir kalp, kalbimin içinde başkasının kalbiydi.
Biz olmuştuk.
Biz.
Kahkahalar.
Bir çocuk.
Üçümüz.
İnsanların gözyaşları burunlarından süzülüyorsa, gözleri yeterince ağlamış demektir.
Derken hem güneş hem de kediler odama, yatağıma girdiler. Önce perdeleri, sonra pencereleri açtım. Mutfağa indim, çay demlemek için suyu kaynattım, içeriyi havalandırdım. Bahçeme geri döndüm. Nihayetinde çiçeklerin suyunu tazeledim...
Artık burnumuz kahve fincanlarımızda, fısıldayarak sohbet ediyorduk. Ellerim tarçın ve tütün, bedenim aşk, gül ve ter kokuyordu. Saçlarım dolaşmış, dudaklarım kurumuştu. Korkuya kapıldım. Kısa bir süre sonra o gittiğinde, bana eşlik etmek üzere geri dönecek olan, sadık ve ölümsüz yalnızlıktan korktum.
İnsan bir çocuğun saçlarına dokunduğunda, kendini baharın ilk günlerinde, ormandaki kuru yapraklar üzerinde yürürmüş gibi hissediyor.