İnsanlığın karanlık yüzüyle, bencillik, açgözlülük ve saldırganlıkla mücadele ediyoruz. Bunlar gökyüzümüzü zehirledi, okyanuslarımızı kuruttu, ormanlarımızı yok etti ve binlerce güzel hayvanın soyunu tüketti. Sırada çocuklarımız mı var?
İnsanların öldüğünü gördüm.
Sevenlerin ayrıldığını...
Her gün tekrar eden zulmü ve açlığı...
Bütün bunlar bana gösterdi ki hayatta hiçbir şey acı çeken bir insana duyacağımız empatiden önemli değildir. Hiçbir şey!
Ne kariyer, ne servet, ne zekâ, ne mevki...
Soylu bir hayat yaşayacaksak, başkalarının acılarına kayıtsız kalamayız.