Dünyadan aldığım son nefes gibi ateşli bir ürpertiyle sarsıldım.Terk ettiğim son nefes gibi kırıldım,parçalandım.
Sessizliğin kalbine attım âh’larımı.Unuttuğum sancılar kanamaya başladı.Uyuttuğum “ah!”lar ayaklandı.
Bil ki ey can;
hatırlamadığın şeyi özleyemezsin;
aşinası olmadığın yüzün hasretini çekemezsin.
Senin cennette olma arzundan daha ziyadedir
cennetin sende olma arzusu…