İnsanı yaratıcı kaynağa en çok yaklaştıran şey beladır. Sor kendine,
“Başım beladan değilken, olağan bir zamanda oturup hiç dua ettim mi ?”
İnsan hastalıkta dua eder, bir şeye ihtiyaç duyduğunda dua eder, zor duruma düştüğünde, uçak sallanmaya başladığında dua eder… ve bunların hepsi ihtiyaç içindir.
Ne zaman ki kişi ihtiyaç için değil, gerçekten bütünleşmek için dua etmeye başlar; o zaman ben kavramı ortadan kalkmaya başlar, o zaman isteme halinden vazgeçer ve bütünleşme başlar.