Furkan Korkut
@Furkan95
Önlisans
Antalya
14 okur puanı
Mayıs 2020 tarihinde katıldı
Puan vermedi
Hemen hemen herkesin bildiği üzere Jack London harika bir kitap yazmış fakat kendi fikirlerimi konuşacak olursam ben Martin Eden'dan nefret ettim ve kitabı zar zor sonu gelsin diye bitirdim. Muhtemelen Martin'in bireyci olmasından kaynaklanıyor. Çünkü okurken aklımda hep onun bencil ve sadece kendini düşünen hastalıklı bir insan olduğu kanaatindeydim. Bireyciliğin esası da bu zaten bireyi ele alır onu yüceltir ama sosyalizm toplumu ele alır aradaki fark budur. Ve benim icin Martin Eden, içinde yazma hevesi olduğu icin yazmaya başlamadı, aşık oldu tabi ne kadar aşk denirse. Sırf onlara benzemek, büyük adam olmak için kendini geliştirdi ve aileye yaranabilmek icin büyük adam olmak istedi. Kendini sanki yazı yazmak icin dünyaya geldiğini o kadar çok içselleştirdi ki kendi bile buna inandı. Ben burda aşkın çok tehlikeli bir şey olduğunu öğrendim. Seni sen olmaktan çıkarıp ne kadar kör ettiğini öğrendim. Ve asla farkında bile olmuyorsun yaptıklarının, düşündüklerinin. Ne kadar da feci bir şey öyle değil mi? Kimse de çıkıp bunları konuşmamış belki de Martin'in dediği gibi "sürü psikolojisidir". Bazi kelimelerini anlamasam bile kaliteli bir kitap olduğunu hissettiriyor Jack London. Üstüne düşünülmesi gereken bir kitap. Öğrendiğim şeyler bunlar ile sınırlı değil elbette ama bana ters olan bir kitaptır. En başından beri ben bu aşklarını bile itici ve samimiyetsiz bulmuştum. Martin'e hak verdiğim yer sonlara doğru oldu sadece. İnsanlar şöhret peşinde, kimse seni sen olduğun için değer vermez. Kitaptaki en gerçekçi karakter benim için Brissenden oldu. Bazı sevmediğim yanları olsa bile.
Kendisini hep aynı yerde, ama her sefer biraz daha yaşlanmış, biraz daha yorulmuş, olanların nedenini nasılını, hatta zamanını biraz daha bilmez durumda yakalayan o bitmez tükenmez savaşın kısırdöngüsünden, sonuçlanmamasından usanmış, tükenmişti. Yüzyıllık Yalnızlık
10 küçük zenci
“Anlamıyor musun?” diye haykırdı Vera,” “Hayvanat bahçesi bu ada. Hayvanlar da biziz… Dün gece hiçbirimiz insana benzemiyorduk. İnsanlıktan