Zarafet okçunun (insanın) lüzumsuz olan her şeyi bir kenara bırakıp sadeliği ve odaklanmayı keşfettiğinde ulaştığı konumdur: duruş ne kadar gösterişsiz ve vakursa o kadar güzeldir...
“ Geçmişte işçi sınıfına göre daha derli toplu görünen, iyi giyimli kimselerin zekânın iktidarına ve güzelliği takdir gücüne sahip olduğunu sanmakla ne büyük aptallık etmişti. Kültürün giyimle atbaşı gittiğine, üniversite eğitimiyle derin bilginin aynı şeyler olduğuna inanarak nasıl da kendini kandırmıştı.”
Nasıl da düştük! Hatalı kurallar yüzünden,
Doğa'nın değil, Eğitim'in aptallarıdır sebebi,
Yasaklanmış zihnimizin her türlü gelişmesi,
Ruhsuz olmamız isteniyor, beklenen ve tasarlanan bu,