Çünkü sonuç muhakkak herkesin başına gelecekti bir gün ama sonucu oluşturan nedenler ise hep başkalarının başına gelirdi. İnsan umutsuzca bir mutlu son istiyordu kendi için.
Anasının karnından bir emriyo iken etrafını çevreleyen suyu doğduktan sonra unutmuş, hava ile tanıştıktan ve nice badireler atlatıp bugünlere geldikten sonra o suyu çepeçevre yine etrafında hissetmiş "insanin" dejavusuydu denize girmek.
İçim bombok affedersin de öyle katranlısından bir acı değil yani.Sonradan çözdüm nedenini. Sabahtı. Sabah her şey daha kolay olur ya.Nasıl desem insan acının öylesine de sabahtan eğer katlanır.Yeni bir gün başlar, bir şeye başlanır ya heveslenir insan.