Ne çok bakmışım etrafa ne kadar da az şey görmüşüm. Bakmakla ilgili değilmiş heybemdeki azlık ben güzelliklere körmüşüm. Ama sonunda görmüşüm elimde iğne iplik nefsimin idam ipini kendi ellerimle örmüşüm.
#GK#
Hayat taviz vermediği hızı ve kavgasıyla akıp gidiyor. Baharın rayihasından akıp coşan çiçeklerle hatırlıyorum lise yıllarımızı. Kimimize kış kimimize bahar olup canıyla değen babalarımızı. Bu memlekette insanlar belki de en çok baba sancısıyla inliyor. En çok baba deyince aklımıza gelir çocukluğumuz. İnsan baba olunca anlıyormuş en çok babasını.
Erdem Bayazıt