Anladım ki, gerektiğinde savaşmalı insan, erkekçe. Ölümden kaçmak için aç gözlüyü doyurmak alnımıza çalınmış bir lånettir. O lânetle daha fazla karalanacağıma gider toprağın altında yatarım! Hiç umut olmasa da o ateşi yakarım. Ateşi tutuşturan benim bedenim olsa da...
İnsana eğilen insanlar... Hayatımda bundan daha korkunç bir şey bilmiyorum... Ki insan yeryüzünün en zavallısı değil mi? Önünde eğilmeyi ne zaman hak etti...