Çok aptalca da olsa ruhumda sancıyan bir nokta, içinden öz güvenimin damla damla akıp gittiği bir delik vardı. Ama buna izin vermeyecektim. Bunun için kendime yemin etmiştim. Fotoğrafları ve alaycı kahkahaları unutacaktım.
Yine de canım yanıyordu.
Özellikle de Jolina ile yakın arkadaş olduğumuzu düşündüğüm için. Ama görünüşe göre o artık benimle, can sıkıcı bir kitap kurdu inekle takılmak yerine onlardan biri olmaya karar vermişti.