Insanin bogazinin dügum dugum oldugu bir an olur yaa oyle bir andayim o kadar doluyum ki kime anlatip agliyim diye yer ariyodum benim kimsem yokmus... kendi kendime yazip agliyorum. Ayni evin icinde kalabaliklar icinde yalnizim beni anlayan olmadi kardeslerim farkli gözle baktilar bana beni tanimaya calismadilar ama tanidiklarini zannettiler bu duydugum seylerden sonra ben napayim nereye gideyim kime dert yanayim... icim cok aciyo yutkunamiyorum bir gun son bulacak inaniyorum bi gun son bulacak... another love
Hayatımdaki en ufak olayları bile hep sana anlatmak isteği. Ev olmuşluğun var bana (: