Ahmet Ümit'in birkaç kitabını okudum. Çok sevdiklerim oldu ve hiç sevmediklerim de. Bu kitap, beni içine alamadı. Bence vasat bir Ahmet Ümit kitabı. Ana olay neredeyse hiç olgunlaşmadı. Etrafındaki olaylar ise anlamsız. Büyüyecek, birbirine bağlanacak diye umut ederken şef tabağında kenarlardaki renkli soslar gibi kalakaldı her şey.
Karakterleri yeterince tanıyamadım. Fahri ve Cuma dışında hiç kimse hakkında net bir kanı olışturamadım. Onca sayfadaki anlatı sonucu kalakaldım.
Kitap Yunancaya çevrilmiş, kitabın filmi yapılmış. Bunlar harika. Yine de benim kanım eksiklik hissiyle şekillendi.