Öyle anlamsız ve eksik,
Gel gör, ne kalmış beğendiğin hâlimden?
Almış mı zaman bütün renklerimi,
Solmuş çiçekler ektiğin ruhumdan?
Bu hayattan geçen ben miyim, yoksa yıllar mı?
Yoksa sen mi usulca çektin elini içimden?
Bir iz bırakmadan, sessizce...
Kırılmış aynalar gibi dağıldım.
Ve artık anlıyorum:
Bazı yokluklar, varlığından daha ağır...
O kadar anlamsız ve eksik düşler kurdum,
İçinde senin olmadığın hiç yok.
İstemem artık gözlerini,
Düşünmem hatıralarını...