Öz saygımdan kalan son kırıntıyı inceliyorum , özellikle de açıklıyorum . Öyle bir özgüvensizlik hissediyorum ki kendime olan inancımı yitiriyorum . Utanıyorum , kendimi aşşağılıyorum ve bu mantıksızlığı size açıklar gibi son derece titizlikle kanıtlamaya , bir temele oturtmaya çalışıyorum . Ama ben ; psikoloji profesörü , uzman psikiyatr ve psikolog olan ben ; her seferinde ve yine her hafta uyanık bir bilinçle beynimin karanlık kalmış köşesinin kurbanı oluyorum .
Benim bütün sırrım fazla çalışarak huzursuzluğumu bastırmaktır . Yalnızca bir şeyler yaptığımda huzursuzluk hali geçiyor . O zaman korkmama gerek kalmıyor . Çünkü yalnızlık korkusu zehirden beterdir . Bu korkuyu duymaktansa çalışmayı tercih ederim .
İnsan hizmet etmeyi bilmelidir , doğru dürüst hizmet etmeyi ... Bunun için teşekkür edilsin edilmesin ; mükafatlandırılsın ya da mükafatlandırılmasın ... İnsan kendi yaptığı şeyi bilmeli ve doğru şekilde tamamlamalıdır .
Elli yıl boyunca gördüğüm ve öğrendiğim tek bir şey var : insan hayatta yalnızca bir şeyi dört dörtlük yapabilir . Hiç kimse kendini aşamaz ama hayatını tek bir şeye odaklayan doğru yapmış olur . Bu şey yalnızca doğru , dürüst , temiz ve insanın kendi kanı , canıymış gibi benimsediği bir şey olmalıdır .