Aynı yarayı taşımış iki ruh, hayatın farklı yollarında sessizce yürürken, bir gün kaderin ince ipleriyle birbirine dokunur. Kalpler, birbirinin acısını kelimesiz tanır; gözler, geçmişin yükünü fısıldar. Tevafuk, onları hiç beklemedikleri bir anda aynı noktada buluşturur. Sanki bütün yollar, bütün yaralar ve bütün dualar bu kavuşmaya hazırlanmıştır. Kader, iki ayrı hikâyeyi tek bir kalpte tamamlar.