Bu söz, dünyanın gerçek yüzünü özetleyen derin bir hakikattir. İnsan, ne kadar mal toplarsa toplasın, ne kadar huzur ararsa arasın, bu fânî âlemde tam bir rahatlık bulamaz. Çünkü dünya imtihan yeridir, istirahat yeri değil.
Mü’min bilir ki gerçek huzur, Rabbine kavuştuğunda, ebedî yurtta başlayacaktır. Bu yüzden dünya sıkıntılarına sabreder, gönlünü Allah’a bağlar. Her acıyı, her zorluğu bir terbiye vesilesi görür. Çünkü kalıcı huzur, ancak cennette vardır.