Dostuyla küsen düşmanıyla oturup kalkıyor. Menfaati biten çekip gidiyor. Çekemeyen arkadan konuşuyor. Yaşanmamışlar yaşanmış gibi anlatılıyor. Herkes herkesle samimi ama kimse birbirini sevmiyor. Böyle de garip bir dönemin içinde sıkışıp kaldık.
Bazı insanlardan neden soğuduğumu veya uzaklaştığımı hiç bulamıyordum. Sonra şöyle enine boyuna düşündüm, meğer insan ruhunun ışığını söndüren insanlara ne yapsa, tekrardan ısınamıyormuş...