Bana verdiğin o kolye elimde şimdi,4 sene önce,karşımda gülen gözlerinle sen..Kalbindi bana verdiğin,bu kolyedeydi,şimdi ellerimle tutuyorum onu,yeniden döndüm o güneşli güne..
Ona ayrılmadan bikaç gün önce Aşık Veyselin hikayesini anlatıp ağlamıştım.. Hikaye şöyleydi:
Aşık Veysel evli olduğu zamanlarda eşi başka bir adama aşık olur ve kaçmaya karar verir.
Gece uyumak için yataklarına girdikten sonra eşi kalkar, bohçasını da aldıktan sonra pabuçlarını giyer ve ardına bakmadan kaçmaya başlar.Biraz aradan sonra ayağına bir şeyin vurduğunu fark eder.Pabuçlarını çıkarttığında gördüğüne inanamaz.Aşık Veysel’in tüm parası oradadır. kaçacağını anlayıp sahip olduğu her şeyi eşine bırakmıştır.
Ayrıca parayla beraber bir kağıt bulur ve o kağıtta şu yazar ;
“Al bu para ananın ak sütü gibi helal olsun, gittiğin yerde kendini ezdirme.
Bir de güzelliğin on para etmez bu bendeki aşk olmasa … ”