Hakan Gündaydan okuduğum dördüncü kitap ne yalan söyliyim içlerinde en az sevdiğim kitabı buydu.Kitapta ki 4 karakterde dengeli bir şekilde işlenmiş hiç birine de ana karakter diyemeyiz.Bu 4 piçin kısa bir süreliğine hayatlarına konuk oluyoruz.Tamamen ortadan dalıyoruz olaya onların hayatlarında ki sıradan bir günle başlıyor olay. Eğer Hakan Gündayın diline aşinaysınız bu kitaptaki dil sizi şaşırtmıycaktır konulardan konulara geçilir uzun uzun cümleler edilir,hiç gerçekleşmeyen olaylar hakkında... Bu duruma aşina olduğum ve dikkatimi dağıtmadağı için asıl sevmediğim kısım olaylardı sanki bitmemesi gereken yerde bitmiş sanki anlatılıp derinleşmesi gereken yerler geçilmişti bir şeyler olmamıştı ya da bir şeyler neden olmuştu? Özellikle sonu tam bir hüsrandı benim için spoiler olmasın ama kitap boyunca anlattığı piçliğin temasına aykırı bir sondu.Ve bu romanın en eksik duygusu "Merak"tı okurken kendimde bir sonra ki sayfa da ne olucak hissiyatını oluşturamadı bende. Birde Hakan karakterinin kafasından salladığı o romanların hepsini okumak istedim bazıları çok orijinal fikirlerdi. Konudan çok saptım Özetlemek gerekirse İlk defa Hakan Günday okuycak birine kesinlikle önermiyceğim ama külliyatına biraz hakimim diyen insanlarada süreklilik aramıyacakları göz gezdirmelik bir kitap arıyorlarsa önerimdir.