Korumasaydın!” diye bağırdım gür bir sesle. “Çünkü ben Thalron’a boyun eğeceğime ölürüm daha iyi!”
Bir anda bulunduğu yerden ayrıldı ve eli çenemi kavradığında başımı havaya doğru kaldırdı. Tam gözlerimin içine bakarken “Seni korumak isteyen tarafımla savaşsam da bir türlü yenemiyorum,” dedi dişlerinin arasından. “Anlamıyor musun, konu sen olduğunda kendi varlığımı bile görmezden gelebiliyorum, ne Yüce Veyn oluyorum, ne de Arthur. Sadece seni korumak için her şeyi yapabilecek o adama dönüşüyorum.”
Veyn’in bakışlarındaki ifade değiştiğinde yaslandığı yerden doğruldu ve sonrasında “Önceliğim kendim olsaydı, şu an karşımda duruyor olmazdın,” dedi net bir sesle. “Önceliğim sensin ve seni bile kendinden korumaya çalışıyorum ama sen bildiğini okuyarak ölüme bir adım daha yaklaşıyorsun.”