Olaf’ın bakışları yavaşça kalabalığa, kalabalıktan kalelere ve en sonunda bana doğru döndüğünde yüzündeki gülümseme donakaldı, gözlerimin içine bakarken bakışları saçlarıma doğru kaydı ve dudaklarından “Gerçekmiş,” döküldü, sonrasında ise bir anda ağzından gür bir ses çıkarıp tek dizinin üzerine saygıyla çöktüğünde arkasındaki diğer kişiler de aynısını yaptı. Bir anlık herkes bunun Thalron’a karşı bir saygı olabileceğini düşündü fakat Olaf yüksek bir sesle “Valenka!” diye bağırdı. “Saygıyla sizi selamlıyorum!”