Gece Okur
@Gece_Okur
30 Haziran
95 okur puanı
Eylül 2024 tarihinde katıldı
Kitabımız Rowenan'ın annesinin intikamını almak için bir suikastçı akademisine girmesini konu alıyor.
Öncelikle söylemeliyim ki kitabı hiç beğenmedim.
Yani yazarın daha önce kitabın okumuş,
Yalancılar: başı çok sıkıcı ama sonu fena halde çarpıcı bir kitap. Okumanızı tavsiye ederim, başlarda çok sıkılsanız bile (ilk 200 sayfayı okumam 1 ayımı aldı) lütfen yarım bırakmayın. Sonu çok sarsıcı ve günlerce aklınızdan çıkmayacağına eminim.
Eğerki okumayı düşünüyorsanız bundan sonrasını okumayın lütfen. Çok fazla spoiler içermektedir.
Gerçekten çok büyük hüzün içerisindeyim şu an. Normalde incelemeleri kitabın üzerinden bir gün geçtikten sonra, yoğun duygularım dindikten, kitabı mantıklı düşünmeye başladıktan sonra yazarım.
Ama şu an o yoğun duyguları yazmaya çok ihtiyacım var.
Gerçekten 200 sayfa boyunca sürüne sürüne okuduğum ve aşırı nefret ettiğim bu kitapla nasıl bu duruma geldik bilmiyorum.
Farkında olmadan karakterlerle o kadar bağ kurmuşum ki.
Gerçekten ölmüş olduklarına inanamıyorum.
Biri bana bu kitabı okurken ağlayacaksın deseydi kesinlikle dalga geçtiğini düşünürdüm.
Ama sonunu okurken mahvoldum.
Hele ki Mirren gibi kardeşinin de mor taş verdiği sahnede.
Kahroldum resmen.
Johnny...
Sanırım en çok onu sevdim.
Cadence'ın sürekli hafızasının gitmesinin sebebinin ölümlerini kaldıramaması olduğunu,
Annesinin neden bu kadar üzerine titrediğini,
Hikayedeki tutarsızlıkların neden olduğunu öğrenmek beni mahvetti.
Evet kitap gerçekten çok sıkıcıydı.
Belki bir aydır okuyorum ve asla ilerlemiyordu.
Ama sonu o kadar çarpıcıydı ki.
Öldüklerine hala inanamıyorum.
Sarhoş olduğu için hayattaki en sevdiği insanları kendi elleriyle öldürmüş olmasını kaldıramıyorum.
Bu travma yüzünden hafızasını tekrar tekrar kaybediyor olmasını...
Gerçekten sonu çok ağır bir kitap.
Serinin ilk kitabına dair hislerim çok garipti. Yazım dilini sevmiştim, konusunu anlatımını, karakterlerini, diyologlarını... Kitaba dair her şeyi sevmiştim, sevmediğim tek bir nokta bile yoktu. Ama
Kitabı okumaya başlarken hiç bir bilgim yoktu. Arka kapağını bile okumadım. O yüzden konusu hakkında bir fikrim yoktu.
Öncelikle kitabı beğendim diyebilirim. Zaten 7 puan verdim.
Başlarda çok
İçimizden biri konusu güzel ve anlatımı akıcı bir kitap. Okuması keyifliydi ama ortalarında artık biraz sıkılmaya başlamıştım.
Kitabı genel olarak sevdim ama bir kaç şey beni rahatsız etti.
Birincisi kitabın başından bir kişinin öleceğini öğrenmemiz.
Spoilerdan nefret ederim ve itinayla kaçınırım. Bir kitabı seveceğimden emin olursam arka kapağını bile okumam. Ve kitap bana daha ilk sayfadan, sonda birinin öleceğini söylediği için olaylara odaklanmak, kimin ne yaptığını anlamak yerine her sayfada kimin katil olduğunu ve kimin öleceğini düşünürken buldum kendimi.
Bu beni hikayeden o kadar kopardı ki. Kitaba ara verip devam ettiğimde çoğu kez gerideki sayfalara göz gezdirmek zorunda kaldım çünkü aklımda kalan tek şey kimin öleceği hakkındaki teorilerimdi.
İkincisi ise kitapta gereksiz yerlere cinsel imalar ve sözler konması. Sürekli kadınların göğüslerinin betimlenmesi. Bir kaç kere olsa yine rahatsız etmez ama bunun çok fazla sahnede olması gereksiz geldi.
Bunların dışında bölümlerin kısa kısa olması ve her bölümün başka bir karakteri anlatması çok hoşuma gitti.
Gerilim kitabı olmasına rağmen bunu hiç hissedemedim. Daha çok gizem kitabı gibiydi. Gerilim beklentisiyle okursanız hayal kırıklığına uğrayabilirsiniz.
Ayrıca ters köşe olduğu söyleniyor ama yoktu. Ya da ben göremedim. Ters köşe sayılabilecek tek şey sonunda ölen kişi ama zaten kitabın başında birinin öleceğini biliyorduk? Kısaca keyifli bir okumaydı ama önereceğim bir kitap olmaz.
