Yaz bakalım gecenin ıssız karanlığında, kimsesiz yalnizliga terk edilmiş çınar ağacından kopmuş gelen yapraklar gibi...
Rüzgarların ordan oraya savurduğu çaresiz, bitap yorgun düşmüş o şairlerin mısralarındaki dizeler gibi...
Nereden bilsinler seni ! Nereden anlasınlar halini ? Kimsin ki sen, bu koskoca şehirde yaprak misali...