Öfkelisindir, kırgınsındır, bitkinsindir ama sessiz kalırsın. Sonra elin yanlışlıkla bir şeye takılır, bir şey kırılır ve bağırırsın. Büyük şeyleri içinde bastırdığın için, küçük şeylere tahammül edemez hale gelirsin...
Her şeyin ve herkesin gönlü olsun diye çabalarken, kimse bana ‘sen ne istiyorsun?’ Diye sormuyor. Sanki ben herkesi anlıyorum ama hiç kimse gerçekten benim ne hissettiğimi anlamıyor. Öyle bir değersizlik hissi işte içimdeki..