Mehmet
@Geometriveben
ʍαjø
ɠɦɔul
İnsanlar kentler kurmuş, evler kurmuş, kümelenmişler orada. Toprağı bozuyor, havasızlıktan boğuluyor, birbirlerini bunaltıyorlar... Yaşamak mıdır bu?
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Herkes kendinin efendisidir; ben bir alçaksam bunun suçu benden başka kimseye yüklenemez! diye bağırdığında gözleri gerçek bir sevinçle parlıyordu.
Sokak insan dolu. Bir sürü insan geçer oradan. Onları görürsün, fakat ilgini çekmezler... Umurunda bile değillerdir.. Geçip giderler... Ama kitapta okuyunca öyle acırsın ki, yüreğin duracak gibi olur... Bunu nasıl açıklamalı?..
Tanrım! Bir insanın dünyadaki biricik mutluluğunu elinden alıyorlar! Bu ne biçim düzen? Dünyada bütün mutluluklarını tek bir şişeye, söz gelişi bir köpeğe bağlayan insanlar vardır. Niçin bir köpeğe? Çünkü bu insanın o köpekten başka seveni yok. Oysa sevgisiz yaşayamaz insanoğlu.
Ama bu sözler okuduğum ve okumakta olduğum bir sürü parlak kitaptan daha çok etkiliyordu beni. Çünkü ölmekte olan bir insanın can çekişmesi en yetkin, en ustaca ölüm tasvirlerinden çok daha doğal ve etkileyicidir.