BENLİK BENDEN UZAK
Yürüdüm,yollar sonsuz,uçsuz,bucaksız.
Karanlıklar huzursuz.
Ait hissetmiyorum;
Yanında olmayınca.
Gemiler ayrıldı limanlardan,
Bomboş kaldı sokaklar.
Doldurdum hayalinle
Canlandı loş lambalar.
Minik horultular var.
Bacadaki yuvada,
Sıhhat veren bi ritim tutmuşlar
Sanki mahsuscasına.
Gözlerim kapanırken
Kulağım hep kapıda,
Karanlığa fısılda her hatırlayışında
Kurduğumuz hayaller ıslanmayacak asla.
Koşullar farketmeksizin
Kaybolma
Kal hep aynı ruhta.